dzienn: (Ja. "default")


Спадзяюся й вы знаёмыя зь яго ранейшай творчасьцю. Там было шмат цудоўнага, знакавага, па сур'ёзнаму гітовага, шыкоўнага.

І вось "Лазар" з апошняга альбому... Празрыста яму зразумела, што апошняга...
І па мойму гэта найлепшае што ён зрабіў.
І Ўсё празрыста зразумела... дастаткова пары фраз разабраць, і нават адной назвы зразумела, і адной карцінкі, і яго...




You're in Heaven, David... You're in Heaven.

dzienn: (there is Always Hope)

Originally posted by [livejournal.com profile] feruza at Мой френд и её дети
7 детей.
7 детей у моей знакомой из ЖЖ.
(стоп, не разбегайтесь! Это пост про хорошее - не про сбор денег )

Так вот, у Олеси семеро детей.
Сама она тоненькая и глазастая, чисто девочка. И муж у неё классный.
Двое своерожденных детей. Девочка и мальчик. Мальчик прекрасный, как принц из сказки, а девочка вообще вундеркинд. Реально вундеркинд. С ними трудно, кстати, с девочками-вундеркиндами.
Я хорошо помню, как у них появился маленький черноглазый Вадим. И тогда меня ещё зацепило, как она рассказывает про проблемы и их решение. С полным принятием ребенка, полностью с его берега. "Наш сын" - и всё тут.
Потом появились ещё две дочки. Год назад. Совсем крошка - и девочка постарше, первоклассница.
Я ещё тогда снова и снова восхищалась: в доме у Олеси светло и прекрасно, дети с утра - за столом пишут прописи и читают, я не знаю, какой ценой такая сказка достигается, но это была сказка. Старшей приёмной девочке, кстати, ставили (как всем таким детям) лёгкую уо. Год прошёл - вы бы слышали, как Галя читает, а как пишет!
Но я все подбираюсь и подбираюсь к сути моего рассказа.
Я думала: ну всё, пять детей. это Много.
И тут Олеся говорит: мы берём Кирилла. Хороший мальчик. Ему семь лет.
Я думаю: вот вообще. Герои. Шестой ребенок.
А Олеся помолчала и вдруг добавляет следующий пост.
Ребята, говорит, мы, конечно, с мужем, решили, что у нас будет шестеро детей. Но... но теперь решили, что будет семеро. Шестеро и - Нина.
Тут все немного ахнули. Нину пиарили, - а пиарить приходилось, потому что Нина не ходит. Так она умница совершенно, и с характером, и шустрая. Но не ходит.
И вот у Олеси этим летом двое новых детей - Кирилл и Нина.
А теперь (предисловие долгое) - я хочу вам Олесин пост показать. Чтоб было понятно, какая это мама, какой это человек.
Вот.

І тут проста да сьлёз... )


dzienn: (orangetime)


проста дыялёг:
- У вас дзяўчынка?
- Дзяўчынка.
- У нас маленькая яшчэ, хутка 5 месяцаў.
- І нам вось ужо 5 месяцаў! )
- Ну ладна, Дзіна, ідзем..
- ААА!!!!)))

выпадак на "сабачай паляне":
- Дзінка, давай гуляць. ... Дзі-іна, ну што ты хочаш? ... Дзіна, Дзіначка, сябры твае ідуць! ... Дзіна, пакаж вочкі. ... Дзінуля, лапачка, хадзем дадому!
- Ой, я ўвесь час думаю што Вы да мяне зьвяртаецеся - мяне Дзіна клічуць.

гісторыйка вакол Дзінкі:
На лаўцы гутараць бабулька-амаль што "одуванчік" й мужык-пьянчужка. Ну, выпімшы, але відавочна ня першы раз, і без заўважных перапынкаў. Бабулька: "... і ён ад**ячыў!" "Ага, адх**чыў", - вяла пагаджаецца пьянтос. Калі мы падыйшлі бліжэй, цікавіцца Дзінкай.
- Ой, дзяўчынка, дык я зараз сваю выведу!
Зьбегаў вывеў. Дарослую круглую яноціху ) (нейкі шпам-бум-шпіц) Зайшла размова пр тое што сабакі бывае розную фігню ў рот ташчаць.
- Не прыбіраюць жа за сабой, нават ступіць бывае няма дзе, тым больш сабака на кожным кроку сваё й чужое знаходзіць, - пачынаю сваю мягкую прапаганду. - Я вунь хоць спецпрыстасон з пакетамі з сабой нашу, хоць за сваёй прыбраць.
- І я пастаянна прыбіраю! - загаманіў пьянтос. - Вядома ж, а як жа! Во пакет з сабой пастаянна нашу! - І такі да, паказвае заціснуты ў кулаку пакецік.

Дзе толькі культуру не сустрэнеш...)



А Дзінцы ўжо шэсьць )

dzienn: (bond..)

Завёз машынку "ў гаражы" ў майстэрню на праверку. Пастаянна гарыць аварыйная лямпа генератара і напругу ён выдае па мінімальнай норме.
Вазіліся суткі.
Праверылі генератар і сяк і так, вызначылі што ён у парадку.
На ўсялякі выпадак самі набылі яму новую "чакалядку" (за 350 букетаў рублёў), паставілі замест маёй (старую сабе пакінулі), зноў усё праверылі —
усё тое ж, генератар у парадку, чакалядка ў парадку, комп памылку выдае й напругу заніжае. Адлучаеш ад кампа — працуе як мае быць, толькі што лямпачка гарыць. На тым і парашылі, што можна спакойна езьдзіць з адлучаным ад кампа генератарам (а калі жадаеце яшчэ глыбей разабрацца — вось тэлефон Электрыка).

Вніманія вапрос:


[Poll #2004131]

P.S.:
Узялі Нуль.
"У нас такое правіла, мы ж нічога не паправілі"(c). Пры гэтым дэталь замянілі, бясплатна, у залік старой.

dzienn: (Ja. "default")

Здавалася б Мары Жыцьця. Ну тобіш якімі ўсё жыцьцё марыш, бо паспрабуй выканаць і ўсё жыцьцё чакаць іх можна.
А на табе. 6 з паловай год — і з мегасьпісу ўжо амаль палова выкананая!
І, на гэты Дзень-Народзінаў-зПаловай, нават нікому незразумелая але для меня-та Мара №1 !!!

31 )


dzienn: (there is Always Hope)

На гэткай маразюцы нават у крутых бабруйскіх рэйнджэраў могуць адвальвацца пальцы.
Калі яны трымаюць рукамі ў тонкіх пальчатках маленькую камэру.
Бо тоўстыя пальчаткі не пралезуць, а камэра сама імгненна робіцца лядышкай, а ты ж яе не на плячы носіш, а як раз пальцамі трымаеш. сэрца на далоні блін...

Таму двойчы заходзілі ў адну з крамаў, каб склеіць пальцы назад.
Другі раз прадавачкі (мо там і іхняя загадчыца была, ня ведаю) пацікавіліся што мы тут у іхным Гатаве здымаем. Пару словаў, у тым ліку і нашае "небясьпечнае пытаньне": "Ці вінаваты народ у тым што так жыве?" — і, ня чуў што нам на гэта адказалі...

Нам велізарныя кубкі з гарачэннай гарбатай прынесьлі.
Вядома ж проста так, што вы! Каб пагрэліся людзі.



dzienn: (do You really...)

Гэта не пра ярмо крывавага рэжыму.
Гэта горад такі, калі хто ня ў курсе. Недалёка ад Менску мястэчка, аж райцэнтар.
Гэта пра вольных добрых прагных да сьвятла людзей.

Uzda_1119

Зь якіх першы стрэчны апошні дарожна-камунальны рамонтнік ведае што ў старым касьцёленя проста дом культуры )

А што на фотках людзей няма... -
- дык глядзіце у праграме :)

І заўтра тут яшчэ + фотка ;)

dzienn: (Ja. "default")


"Пераехаць у ледзьве 30-тысячны горад у Гомельскай вобласьці з 430-тысячнага Брысталю, які вядзе сваю гісторыю ад Рымскай імпэрыі, — шмат для каго такі выбар не зусім відавочны."

"„Брысталь Сіці“ даў мне форму й два вялікія кубкі. А яшчэ адна маленькая крама ў Портысгэдзе дала мне яшчэ маленькі кубак і мэдалі для ўсіх дзяцей. Кожная школа атрымала кубак. Кожны хлопец, які гуляў, атрымаў мэдаль, незалежна ад таго, выйграла ягоная каманда ці не!"



Englishman in Рагачоў
И перевод.
І на брыстальскім офсайце.

!!! О:)

Oct. 19th, 2013 05:48 pm
dzienn: (there is Always Hope)

Чалавек, у якой Дзень Народзінаў разам з Беларускім народным фронтам, вядома ж ня мела шанцаў ня стаць аташэ па культуры Прадстаўніцтва БНР на Далёкім Усходзе :)
;) асабліва пасля знаёмства зь беларусамі :)

Шчасьця й здароўя Касьціку!!! і ўсім Касьцікаабразным О:)

А як я правёў твой дзень Народзінаў - пра гэта ў наступным запісу ;) хутка, празь некалькі гадзін .


dzienn: (there is Always Hope)


Ты мой "Эвэртон". Быццам бы заўсёды "другі любімы" - але кодавае слова "любімы". Абсалютна родны.
Пакуль у "Лівэрпулі" ляцяць галовы - ужо 4 ці 5 за гэтыя 5 год - у "Эвэртона" ўсё тая ж адна Сьветлая.
Спакойная сіняя гавань. Куды можна ў любы момант сплыць ад да крыві чырвоных жарсьцяў. Каб выжыць.
І чые дробныя ці вялікія радасьці такія ж мае як і твае.
Бо ёсьць Мы. Нас нічога ня зломіць.
Нам ужо 5 год. І ўсё толькі пачынаецца!



Нічога асаблівага - акрамя найлепшага:
0utcast
- я Шчасьлівы граць з табой у адной камандзе.


dzienn: (BLR)

і ў стодваццацьпяты раз:

Міхалевіч мужык!

падрабязнасьці самі мусіце ведаць.

ах, да, для іностранных друзей і гостей:
http://www.svaboda.org/content/article/2323010. http://nn.by/?c=ar&i=51049
главное поймёте і без перевода


dzienn: (do You really...)

Аляксей Грышын - суперскі файны мужык!!!
Бліжэйшыя кучу часу ён галоўны чалавек у краіне - а сам сама сьціпласьць і культура.
І Ірына ягоная (вось так і пісалася само: Ірынка) гэткая ж цудоўная. Так і сьвеціцца дабрынёй.

Глядзіце ў нядзелю раніцай на "кухне онт".

dzienn: (I'm an alien)

год толькі пачаўся, а Алімпійскія гульні ўчора прынесьлі ўжо шыкоўны прыклад мужнасьці й спартовага гераізму. (перевод наведением!)


Славенка Petra Majdič - Петра Майдзіч пад час трэніровачнага заезду жаночага лыжнага спрынту атрымала сур'ёзную траўму - вылецела з трасы ў лясную яму і моцна пабіла рэбры й сьпіну. (Многія спартсмэны й трэнеры адзначалі вялікую небясьпечнасьць ванкувэрскай трасы (як вядома, тое самае казалі пра санную - і чым скончылася...))
Усе забыліся на ейныя мэдальныя пляны... А ў шпіталі сказалі што косткі цэлыя - і яна вярнулася на трасу! Пасьля фінішу кваліфікацыі (якую Петра пасьпяхова прайшла) яе схапіла сударага, яе выносілі зь фінішнай лініі.
Але яна зноў і зноў выходзіла на старт - і прабівалася ўсё далей. І выйшла ў фінал.
І выйграла бронзу!!!


і адразу пасьля радаснага фінішу страціла прытомнасьць!



Яе зноў выносілі на руках, доўга прыводзілі ў сябе... І пад руку правялі на пьедэстал.
У самым прамым сэнсе - на пьедэстал Гонару.
На якім яна ледзь стаяла.

Пры ўсёй павазе да чэмпіёнкі-нарвэжкі й срэбнай прызёркі палячкі - ці ня праўда, у гісторыі застанецца славенка.

Majdičeva svetu pokazala, kaj je železna volja.
*некалькі разоў уставаў перад тэлевізарам і апладыраваў

Profile

dzienn: (Default)
dzienn

December 2016

S M T W T F S
     1 23
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Syndicate

RSS Atom

Style Credit

Expand Cut Tags

No cut tags
Page generated Sep. 25th, 2017 06:16 am
Powered by Dreamwidth Studios